Een mens zou denken dat het nagelnieuwe stadsbestuur van Stadslijst en Vooruit dan ook de komende 5 jaar hard zou doorwerken op die thema’s. Maar wie daarop hoopte, komt van een kale reis thuis.
3 keer mis
De Vesten beroerden het meest van al de gemoederen. Mensen maakten zich zorgen om de bereikbaarheid van de stad. En kijk nu, het stadsbestuur is het met hen eens. Maar die mobiliteit dan onder handen nemen? Neen, de stadsdiensten verplaatsen naar een locatie buiten de Vesten om zo hun zelf gecreëerde problemen te omzeilen. U las het al in de pers, een van de hoofdredenen voor de verhuis was de onbereikbaarheid van de huidige kantoren. Maar al wie in de binnenstad moet zijn? Die zoekt het maar uit.
Ook de stadsschuld baarde de Mechelaar zorgen. Terecht ook. De schuld en rentelasten leggen beslag op de beleidsruimte die de volgende generaties ziet afkomen. Zo zullen de beslissingen van deze en vorige besturen bepalen hoe weinig nieuw beleid de volgende ploegen kunnen uitstippelen.
Want wat het bestuur al tijden inschrijft om de cijfers uit het rood te houden, is natuurlijk een recept waarvoor de ingrediënten stilaan opraken. Meer dan 100 personeelsleden die mogen vertrekken, gebouwen in de uitverkoop. Daar staat natuurlijk een limiet op. Want een stad draait misschien nog net zonder stadhuis, maar zeker niet zonder stadspersoneel.
Zitten we dan met het zwemwater. Een echt probleem in Mechelen. Zelfs met een openhouden van de 2 zwembaden op Mechels grondgebied, zaten we met een tekort. En dat zal alleen nog toenemen de komende jaren. Op korte termijn werd een oplossing gevonden. Maar een echte lange termijnoplossing voor zwemwater voor onze clubs is niet in zicht.
Oude, dure wijn in rode zakken
Wat dan wel de komende 5 jaar, hoor ik u denken? Meer van hetzelfde. Verrassend, gezien het een verderzetting is van alles waar de nieuwste partner in het stadsbestuur zich vurig tegen verzette. Maar het is zo en niet anders. Dus geen verandering, geen verbetering, geen gehoor voor de vraag van de Mechelaar.
